W Mezopotamii znano instrumenty takie jak lira, harfa, flet i obój. Traktowano je jak obiekty magiczne. W ciągu wieków ich konstrukcja ulegała zmianie.
Lira ewoluowała z postaci 3- strunowej, jaką miała od około 3000 r. p.n.e., do postaci piętnastostrunowej, jaką osiągnęła około 2300 r. p. n.e. Harfa ewoluowała od czterech do dwudziestu dwóch strun. W mezopotamskich instrumentach strunowych po raz pierwszy zastosowano progi na gryfach.
Gryf jest to drewniany element występujący w większości instrumentów strunowych, nad którym rozpięte są struny. Wierzchnia część nazywana jest podstrunnicą. Najbardziej wysunięta część gryfu, gdzie znajdują się stroiki, zwane też kluczami, maszynkami i kołkami, które służą do regulacji naciągu strun, nazywa się “główką” lub “głową”.
Z form muzycznych znano monodię, czyli jednogłosowy śpiew solowy, a także śpiewy ku czci bogów, tak zwane responsorium. Dominowała muzyka wokalna. Śpiewano solo lub w zespołach chóralnych, a capella lub z akompaniamentem instrumentów. (więcej…)